ΜΕΡΟΣ Α΄

Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 12
ΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ

Επειδή θα πρέπει να δούμε τελικά αυτό που λέγεται σύμπαν, θα ξεκινήσω από την κοσμογονική Αρχή του σύμπαντος στην πορευόμενή του Δημιουργία που ορίζεται από τέσσερα κεντρογονικά επίπεδα:

Πρώτο επίπεδο: αδρανοποιημένο μοριακό σύστημα
Αυτό συνίσταται σε τρεις διαφοροποιημένους χρόνους:
α) λανθάνον αδρανοποιημένο μοριακό σύστημα,
β) αδρανοποιημένο,
γ) ημι-αδρανοποιημένο, αλλά με ροπή προς την ανέλιξή του

Δεύτερο επίπεδο: ενεργοποιημένο μοριακό σύστημα

Tρίτο επίπεδο: κοινωνικοποίηση των στοιχείων του ενεργοποιημένου μοριακού συστήματος, και

Tέταρτο επίπεδο: η δημιουργική στοιχείωση του μοριακού ενεργοποιημένου συστήματος σε άτομο με οργανική σωματικότητα και οργανοβουλητική θέση.

Όπως έχω αναφέρει, η συναισθηματική μου κατάσταση με κάλεσε να αποκαλύψω αυτό το γίγνεσθαι των πραγμάτων, διότι το έχει ορίσει η εποχή, η οποία, λόγω κάποιων κανόνων, μου επιστράτευσε τα συναισθήματα για να εισέλθω μέσα σε αυτούς τους χώρους και να αποκαλύψω το αναποκάλυπτο. Και το ονομάζω έτσι, επειδή είναι δύσκολο να περάσει ανθρώπινος νους σε τέτοια επίπεδα αντιλήψεων. Διότι τα στοιχεία της αντινομικής οργανικότητας έχουν αυτή ακριβώς την αποστολή: κάθε νου που βρίσκεται σε μια δεσμευτική θέση, για την οποία ο ίδιος έχει συμβάλλει, να τον εμποδίζουν ώστε να μην μπορεί να εισέλθει σε αντιλήψεις άλλες, πέραν εκείνων που έχουν μια σχετική ομοιομορφία με την δική του κατάσταση στην συμπυκνωμένη υλική της στοιχείωση. Αυτό όλο το αποκαλούμε και το ονοματολογούμε επιδερμικό.

Όμως ο άνθρωπος έχει τη σχέση της επιδερμικότητας, που είναι η βάση του Aσυνειδήτου και οπωσδήποτε δημιουργεί την δεσμευτική λειτουργικότητα που πρέπει να έχει το κάθε άτομο εδώ στη Γη, αλλά έχει μέσα του και την βιολογική αιθερική δυνατότητα να μπορεί να διαφεύγει από αυτά τα φράγματα του Aσυνειδήτου και να εισέρχεται μέσα στην μοριακή σύνθεση των γονογενετικών ελεύσεων (γένεση του γόνου). Στη γονογέννηση των ελεύσεων που έρχονται και παρουσιάζονται μπροστά μας ως μία νέα κατάσταση σε νέα τάξη πορείας.

ΜΕΡΟΣ Β'

Απόσπασμα από το Κεφάλαιο 13
ΕΙΔΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΦΕΡΕΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ
ΣΤΗΝ ΒΙΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

Μέσα σε όλο αυτό το κύκλωμα της εποχής, έχουμε και κάποια ειδικά γεγονότα που θα συμβούν. Για παράδειγμα, ο ήλιος μας έχει αναλάβει την τροφοδοσία του πλανήτη μας, αλλά και όλου του πλανητικού συστήματός του. Τώρα όμως, εφόσον διαγράφεται μολυσματική κατάσταση στην Γη, η διαταραγμένη συμπεριφορά του πλανήτη δεν θα βρίσκεται από φυσιολογικής πλευράς σε μια ισχυρή σχέση συχνοτήτων με τον ήλιο. Διότι, όπως και να το κάνουμε, όταν είμαστε σταθεροί, έχουμε καλύτερη σχέση ορατότητας προς τα εμπρός μας, δηλαδή καλύτερη συχνιακή εκπομπή αλλά και ειδική σχέση, από ό,τι όταν είμαστε ταραγμένοι. Όταν είμαστε ταραγμένοι, όλα ταραγμένα θα είναι απέναντί μας. Έτσι, βάσει αυτής της διαταραχής του πλανητικού συστήματος θα αποκοπούν πολλές χρήσιμες εκπομπές του ηλίου, που έχουν ζωτική σημασία για τον οργανισμό του ανθρώπου, αλλά και για τα ζώα και τα φυτά. Αυτό θα το παρατηρήσετε πάρα πολύ γρήγορα. Ήδη έχει αρχίσει, ήδη έχουμε διαταραγμένο πλανήτη και ήδη έχει γίνει και μία μικρή παρέκκλιση του άξονα της Γης σε σχέση με τον Ήλιο. Αυτό τι μπορεί να μας μαρτυρεί; Εφόσον έγινε η εκκίνηση της παρέκκλισης του άξονα της Γης και αφού τα πράγματα όταν παρεκκλίνουν δεν αντιστρέφονται ποτέ στην προηγούμενη καλή βάση τους, αλλά είναι μη αναστρέψιμα, τότε θα πρέπει να περιμένουμε και άλλη παρέκκλιση του άξονα της Γης, πολύ μεγαλύτερη, η οποία θα διαμορφώσει μια τέτοια δονητική ατμόσφαιρα σε δυσαρμονική εκκίνηση, που οι άνθρωποι θα υποστούν πάρα πολλές πιέσεις στο κεντρικό νευρικό τους σύστημα. Και να ξέρετε ότι αυτό έχει την βάση του στο αυχενικό μέρος του οργανισμού, που από εκεί θα εισέλθουν διάφοροι πανικοβλισμοί. Οι πανικοβλισμοί θα αδρανοποιήσουν ή θα αποσχηματίσουν την σχέση του σπλαχνικού συστήματος και έτσι δεν θα μπορεί να έχει την ανάλογη παραγωγικότητα στο ορμονικό σύστημα.

Αυτά όλα όμως, δεν θα γίνουν μόνο στον άνθρωπο για να σταματήσουν εκεί. Θα γίνουν και στα ζώα και στα φυτά. Τα φυτά, που παράγουν την διατροφή μας. Όταν η οργανική τους κατάσταση εισέλθει σε τέτοιες διαταραχές, δεν θα έχουν την κατάλληλη καρποφόρηση στην ποιότητα που χρειάζεται ένας οργανισμός για να διατραφεί. Μέσα σε όλο αυτό το συστηματικοποιημένο, διεσπασμένο οργανόγραμμα, ενώ προηγουμένως η Φύση είχε ισορροπία και παρήγαγε την διατροφική της προσφορά προς την διατήρηση της ζωής πάνω στον πλανήτη, τώρα θα βρίσκεται σε μία αλλοπρόσαλλη κατάσταση, σε μία κατάσταση που δεν θα έχει συνεργασιακές σχέσεις στα προσδιοριζόμενα επίπεδα εργασιακής παραγωγικότητας για τους βιολογικούς και βιοχημικούς χυμούς που θα χρειάζονται ως συστατικά στοιχεία τα παραγόμενα προϊόντα. Κι έτσι ο άνθρωπος, μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα των πραγμάτων, δεν θα βρίσκεται στην θέση που να μπορεί να έχει στομαχική προσάρμοση για να μπορεί να διέρχεται αυτές τις καταστάσεις και να κάνει την προσπάθειά του να τροφοδοτήσει τον οργανισμό του. Αλλά ταυτοχρόνως θα βρίσκεται και σε μια απροσδιόριστη νοητική αντίληψη, που θα την συνοδεύει ένας φόβος και μια ασυνεπής προσπάθεια να σταθεροποιήσει κάτι μέσα του, συνειδητοποιώντας ότι η εποχή είναι έτσι, και θα πρέπει να κάνει ό,τι το καλύτερο για να διαμορφώσει ισορροπημένες προσφορές για τον εαυτό του.

Αυτά όλα θα συμβούν και θα μετατάξουν τον κανόνα της βιολογικής και βιοχημικής φυσικής ροής του πλανήτη αυτού, υποβαθμίζοντάς τον σε κατώτερο επίπεδο βιολογικών λειτουργιών. Και ο οργανισμός, ώσπου να προσαρμοστεί στο νέο αυτό συστοιχείωμα, θα περάσει από τέτοιες δονητικές πορείες, που εκεί θα επέλθουν και πάρα πολλές αρρώστιες με πάρα πολλά θύματα...

Εφόσον η Γη -αλλά και οι άλλοι πλανήτες του Ενδιάμεσου σύμπαντος, αν και δεν υπέπεσαν όλοι σε τόσο μεγάλα λάθη όπως η γήινη ανθρωποκοινωνία- έχει αποκτήσει τόσο μεγάλη μολυσματική βαρύτητα, όταν με την πρώτη παρέκκλιση του άξονά της, κατεβαίνει, όπως προανέφερα, σε άλλο επίπεδο βιολογικής διαμόρφωσης και παραγωγικότητας. Αλλά αυτό δεν θα την κρατήσει μόνο εκεί. Όταν πάρει μια τέτοια κλίση, μπορεί, πρώτον, να έχουμε αλλαγή σχέσεως και εμφάνισης του ηλίου, που διαγράφει την μέρα, τον μήνα, τον χρόνο κλπ. Δεύτερον, θα περάσουν, δεν ξέρω πόσα, αλλά το λιγότερο πέντε εκατομμύρια χρόνια, έως ότου να διαγράψει το πλανητικό σύστημα τον κύκλο του και να ξανάρθει στο επίπεδο που ήταν.

Όλη αυτή η διαδικασία θα διαγραφεί στην πορεία της έχοντας ζωή επάνω του ο πλανήτης. Αλλά η ζωή θα διέρχεται αυτές τις διαδρομές των μεγάλων πιέσεων και αποτελεσμάτων, που η νοητική αντίληψη των ατόμων θα βρίσκεται τόσο χαμηλά, που θα φτάνει στο σημείο να κοιτάζει να βρει τρόπο για να διαγράψει κάποια πορεία επιβίωσης. Αλλά, να μην ξεχαστεί αυτό: η σύγκρουση και η βαρβαρότητα των ανθρώπων πάντα θα υπάρχουν...